class="wp-singular post-template-default single single-post postid-430 single-format-standard wp-custom-logo wp-embed-responsive wp-theme-newsup ta-hide-date-author-in-list" >
Reading Time: 2 minutes

బంగారు రుణాలు తీసుకునే కస్టమర్లలో ఎక్కువమంది మధ్యతరగతి లేదా తక్కువ ఆదాయ వర్గాలకు చెందినవారే. వైద్యం, పిల్లల చదువు, వ్యవసాయం, చిన్న వ్యాపారాలు వంటి అత్యవసర అవసరాల కోసం తమ వద్ద ఉన్న బంగారాన్ని తాకట్టు పెట్టి రుణాలు పొందుతుంటారు.

గ్రామీణ ప్రాంతాలు, చిన్న పట్టణాల్లో ఈ తరహా రుణాలపై ఆధారపడే వారి సంఖ్య ఎక్కువగా ఉంటుంది. ఇలాంటి సందర్భాల్లో బ్యాంకులు బంగారు రుణాలు ఇస్తే అవి ప్రియారిటీ సెక్టార్ లెండింగ్ (PSL) పరిధిలోకి వస్తాయి. దాంతో బ్యాంకులకు తక్కువ వ్యయంతో నిధులు లభిస్తాయి, కస్టమర్లకు కూడా తక్కువ వడ్డీ రేట్లకే రుణాలు అందుతాయి.

కానీ ఇదే బంగారు రుణాలను నాన్ బ్యాంకింగ్ ఫైనాన్షియల్ కంపెనీలు (NBFCలు) ఇచ్చినప్పుడు మాత్రం వారికి ప్రియారిటీ సెక్టార్ లెండింగ్ హోదా లభించడం లేదు. దీనివల్ల NBFCలు మార్కెట్ నుంచి అధిక వడ్డీ రేట్లకు నిధులు సేకరించాల్సి వస్తోంది.

ఫలితంగా ఆ భారాన్ని కస్టమర్లపై వడ్డీ రూపంలో మోపాల్సిన పరిస్థితి ఏర్పడుతోంది. ఈ కారణంగా బ్యాంకులతో పోలిస్తే NBFCల ద్వారా బంగారు రుణాలు తీసుకునే వారికి వడ్డీ రేట్లు ఎక్కువగా ఉంటున్నాయి.

ఈ నేపథ్యంలో బ్యాంకుల మాదిరిగానే తమకూ ప్రియారిటీ సెక్టార్ లెండింగ్ హోదా కల్పించాలని NBFC పరిశ్రమ కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని కోరుతోంది. ముఖ్యంగా బడ్జెట్‌లో ఈ అంశాన్ని ప్రస్తావించి, అవసరమైన విధాన మార్పులు చేస్తే NBFCల నిధుల సేకరణ ఖర్చులు తగ్గే అవకాశం ఉంది.

అలా జరిగితే గ్రామీణ ప్రాంతాలు, చిన్న పట్టణాల్లోని ప్రజలకు కూడా తక్కువ వడ్డీ రేట్లకు బంగారు రుణాలు అందించవచ్చు.

ప్రభుత్వం ఈ దిశగా చర్యలు తీసుకుంటే, మారుమూల ప్రాంతాల్లో నివసించే ప్రజలు అధిక వడ్డీ రేట్లు వసూలు చేసే వడ్డీ వ్యాపారుల వద్దకు వెళ్లాల్సిన అవసరం ఉండదు. అంతేకాదు, ఆర్థిక సమావేశం మరింత బలోపేతం కావడంతో పాటు, పేద మరియు మధ్యతరగతి వర్గాలకు అధికారిక ఆర్థిక వ్యవస్థలో మరింత భద్రత లభించే అవకాశాలు పెరుగుతాయి.